KONTYNUACJA BLOGU ,,ALE WKOŁO JEST WESOŁO 1 .
| < Sierpień 2018 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    
Tagi



GTWb

piątek, 20 lipca 2018

Kocham mooje miasto.
Tym miastem jest WARSZAWA.
Tu się urodziła moja mama.
Tu ja się urodziłam i zapewne tu umrę.
Bardzo lubię oglądać zdjęcia starej, przedwojennej Warszawy.
Lubię również patrzeć, jak powstają nowe osiedla, jak moje miasto się rozrasta.

Warszawa

Zdjęcia pochodzą z pisma ,,Stolica", które zawsze kupuję.

Stolica

05:34, hanula1950 , GTWb
Link Komentarze (1) »
czwartek, 21 czerwca 2018

Bareja1

Bareja2

data urodzenia: 5 grudnia 1929
data śmierci: 14 czerwca 1987

(odszedł w wieku 57  lat)
miejsce urodzenia: Warszawa, Polska
stan cywilny: żona Hanna Kotkowska (od 1958 do jego śmierci), 2 dzieci: syn Jan, córka Katarzyna
nagrody: Złota Kaczka Reżyser komediowy stulecia za film Miś w roku 2008 oraz 1 nominacja
Stanisław Bareja
 

biografia 

STANISŁAW BAREJA

Jeden z najpopularniejszych twórców filmowych.
Ukończył reżyserię w łódzkiej PWSF.
Debiutował w 1960 r. Gatunkiem, w którym talent Barei zrealizował się najpełniej była komedia.
Jego filmy takie jak "Miś", "Brunet wieczorowa porą", "Co mi zrobisz jak mnie złapiesz", "Nie ma róży bez ognia"
znalazły swoje miejsce w ścisłej czołówce polskiej kinematografii i z pewnością zasługują na miano kultowych.
Posiadał niezwykły i rzadki dar obserwacji.
Segregował świat na swój własny sposób. Prozaiczna i często absurdalna polska rzeczywistość była dla niego swoistym natchnieniem.
Każda najbardziej błaha scenka "spod budki z piwem" mogła stać się motywem filmowym.
Wielu aktorów stworzyło w jego filmach swe najwspanialsze kreacje
(Stanisław Tym w "Misiu", czy Wojciech Pokora w "Poszukiwany Poszukiwana").
Bareja był również twórcą seriali telewizyjnych, m.in. pierwszego polskiego serialu "Barbara i Jan",
a także tak popularnych komedii jak "Zmiennicy" czy "Alternatywy 4". Zmarł 14 czerwca 1987 r.

06:07, hanula1950 , GTWb
Link Komentarze (1) »
piątek, 20 kwietnia 2018
wtorek, 20 marca 2018

W Warszawie jest dużo ulic, które mają swoich słynnych patronów.
Ja ograniczyłam się tylko do mojego osiedla, czyli jest to SŁUŻEW NAD DOLINKĄ.
Mieszkam na ulicy J.S. BACHA.

Johann Sebastian Bach

Z Wikipedii
 
 
Johann Sebastian Bach
Ilustracja
Johann Sebastian Bach na obrazie olejnym Eliasa Gottloba Haussmanna
Data i miejsce urodzenia 21 marca?/31 marca 1685
Eisenach, Księstwo Saksonii-Eisenach
Data i miejsce śmierci 28 lipca 1750
Lipsk, Elektorat Saksonii
Instrumenty organy, klawesyn, skrzypce, altówka
Gatunki muzyka barokowa
Zawód kompozytor, organista, kapelmistrz, kantor

Johann Sebastian Bach (w formie spolszczonej Jan Sebastian Bach )
 ur. 21 marca 1685 w Eisenach,
zm. 28 lipca 1750 w Lipsku)
kompozytor i organista niemiecki epoki baroku,
jeden z najwybitniejszych artystów w dziejach muzyki.

Johann Sebastian Bachurodził się 21 marca 1685 w niemieckim mieście Eisenach.
Był ósmym dzieckiem muzyka miejskiego w Eisenach,
Johanna Ambrosiusa Bacha  i Marii Elisabeth Lämmerhirt .
Pochodził z osiadłej w Turyngii i Saksonii rodziny luterańskiej.
Do czasów Jana Sebastiana aż 45 potomków Hansa Bacha zostało muzykami.
Oprócz ojca zawodowo muzykowali wujowie.
Byli organistami kościelnymi, muzykami nadwornymi i kompozytorami.
Także synowie Jana Sebastiana byli twórcami muzyki.

W latach 1692–1695 Bach uczęszczał do szkoły łacińskiej przy kościele św. Jerzego. 
Ojciec uczył młodego Bacha gry na skrzypcach oraz klawesynie,
podczas gdy jego stryj – Johann Christoph
– udzielał Janowi Sebastianowi lekcji gry na organach.
Bach był bardzo zdolnym uczniem
i w krótkim czasie opanował sztukę gry na tych instrumentach.

Matka Bacha zmarła w 1694 roku, a dziewięć miesięcy później, zmarł także jego ojciec.
Osierocony Jan Sebastian nie miał jeszcze 10 lat,
gdy opiekę nad nim przejął najstarszy brat - Johann Christoph.

Ohrdruf

Jan Sebastian uczęszczał do miejscowego liceum,
które dało mu solidne podstawy wykształcenia humanistycznego.
W domu brata chłopiec uczył się gry na różnych instrumentach,
przepisywał też kompozycje ówczesnych mistrzów.

Jan Sebastian był przede wszystkim organistą,
w późniejszych latach grał też na klawesynie,
klawikordzie oraz na skrzypcach i altówce.

Wybitny talent Jana Sebastiana został zauważony przez kantora liceum,
który przekonał Johanna Christopha,
by wysłać chłopca na dalszą naukę do Lüneburga.

Lüneburg

W 1700 roku Jan Sebastian przybył do Lüneburga,
gdzie przyjęto go jako sopranistę w chórze dla chłopców tamtejszego kościoła św. Michała.
Uczęszczanie do szkoły godził z zarobkowaniem jako chórzysta. 
Został skrzypkiem i altowiolistą w przykościelnej orkiestrze,
sporadycznie udzielał się jako klawesynista i organista.
Został także kierownikiem chóru.

Dojrzewanie artystyczne wzbogacił kontaktem ze świecką muzyką koncertową.
Poznał ją na przesiąkniętym kulturą francuską
dworze książęcym Georga Wilhelma w pobliskim Celle.
W rezydencji organizowano wieczory muzyczne,
utrzymywano kapelę dworską, a nawet zespół operowy.

Weimar i Arnstadt

Po skończeniu w 1703 roku nauk gimnazjalnych w Lüneburgu ,
Bach nie zdecydował się na kontynuację nauki.
Odpowiednio przygotowany, wybrał zawód muzyka.
Najął się do kapeli dworskiej księcia Jana Ernesta III w Weimarze.
Kilka miesięcy później został drugim organistą w Arnstadt
oraz opiekunem chóru uczniowskiego.

Mühlhausen/Thüringen

Nową pracę znalazł Bach w niewielkim Mühlhausen/Thüringen,
gdzie został organistą w kościele św. Błażeja (1707).

17 października 1707 roku w Dornheim koło Arnstadt
Bach poślubił swoją daleką kuzynkę, Marię Barbarę, córkę organisty.
Miał z nią siedmioro dzieci.

Po roku Bachowie wyjechali z Mühlhausen/Thüringen 
Zanim doszło do przeprowadzki, w 1708 na zamówienie rady miejskiej
napisał Bach kantatę Gott ist mein König.

Weimar

 
Młody Bach na portrecie Joachima Ernsta Rentscha

W 1708 roku przeniósł się na dwór książęcy w Weimarze.
Na dworze Wilhelma Ernsta pełnił funkcję organisty, grywał także na klawesynie.

W 1714 został mianowany przez księcia koncertmistrzem.
Sprawowanie tej funkcji wiązało się m.in. z wykonywaniem
w zamkowym kościele kantat, które Bach sam komponował.
Powstawały one regularnie, co cztery tygodnie.

Okres weimarski był bardzo płodny dla Bacha.
Powstało wówczas wiele znakomitych dzieł organowych.
Rozpoczął też pracę nad Orgelbüchlein, mającym służyć jego synowi, Wilhelmowi Friedemannowi.
Ta „książeczka” zawiera tradycyjne luterańskie hymny kościelne
ułożone w sposób łatwy do nauki dla adeptów gry na organach.

W 1718 odwiedził Drezno, aby zapoznać się z życiem muzycznym na dworze Augusta II.
Na elektorskim dworze działał m.in. znany organista Christian Petzold,
czeski kompozytor Jan Dismas Zelenka, przebywał tam też zespół operowy z Wenecji.

Pod koniec 1717 roku rodzina Bachów opuściła Weimar.
Powodem było niepowodzenie kompozytora w staraniach o funkcję nadwornego kompozytora.

Köthen

Bach rozpoczął poszukiwanie nowego zatrudnienia.
Tak trafił na kolejny dwór, tym razem księcia Leopolda z Köthen.
Tutaj z miejsca został mianowany kapelmistrzem.
Młody i dobrze wykształcony władca utrzymywał niemałą
kapelę dworską, wśród której było kilku znakomitych muzyków.
Sam posiadając wykształcenie muzyczne, doceniał talent Bacha, 
dawał mu znaczną swobodę twórczą oraz wykonawczą. 

 Bach komponował liczne dzieła instrumentalne, między innymi Koncerty brandenburskie,
suity francuskie i angielskie, suity na wiolonczelę solo, sonaty i partity na skrzypce,
sonaty na flet i klawesyn oraz na skrzypce i klawesyn.

Pierwsze lata w Köthen to czas stabilizacji i spokoju w życiu kompozytora.
Przerwała go śmierć żony, która zmarła nagle 7 lipca 1720. 
Jan Sebastian, z trudem godzący obowiązki zawodowe z domowymi
oraz z wymagającą skupienia pracą twórczą,
potrzebował więc żony, by zapewnić dzieciom opiekę.
Wkrótce poznał młodą sopranistkę, Annę Magdalenę Wilcke, córkę trębacza dworskiego.
Do małżeństwa doszło już w 1721.
Mimo różnicy wieku (17 lat), para stworzyła udane małżeństwo,
które doczekało się trzynaściorga dzieci.
Anna wspierała Jana Sebastiana w jego zajęciach kompozytorskich.

W 1722 roku zmarł Johann Kuhnau, organista kościoła św. Tomasza w Lipsku.
38-letni Bach stanął do konkursu i otrzymał upragnione stanowisko.

Lipsk

 Bach był kantorem w kościele św. Tomasza
od maja 1723 roku i funkcję tę sprawował do śmierci.
Objęcie posady w Lipsku wymagało odwagi, 
z kapelmistrza książęcego Bach stał się z powrotem kantorem miejskim.
W pierwszych latach spotkało go kilka znaczących niepowodzeń.
Już do końca życia prześladował Bacha brak wykształcenia uniwersyteckiego.

Nowa praca wymagała nie tylko nauczania śpiewu w szkole przykościelnej,
ale też systematycznego dostarczania muzyki do dwóch głównych kościołów Lipska.
Ponieważ Bach był człowiekiem pobożnym, preferującym w swojej twórczości muzykę religijną,
podjął się komponowania na każdy tydzień nowego utworu o charakterze religijnym.

Kantaty były wykonywane podczas nabożeństw w każdą niedzielę
przez chór alumnów pod kierunkiem samego autora.

W 1729 został dyrektorem Collegium Musicum.
 W 1733 Bach rozpoczął starania o tytuł nadwornego kompozytora Augusta III Sasa.
Zadedykował królowi Kyrie i Gloria, dwie pierwsze części z Mszy h-moll,
a następnie kilka kantat, m.in. na koronację w Krakowie.

W 1736 r. Bach otrzymał funkcje kapelmistrza kapeli drezdeńskiej.

W 1741 napisał Wariacje Goldbergowskie,
skomponowane specjalnie dla hrabiego Hermana Karla von Keyserlinga,
niemieckiego dyplomaty w służbie rosyjskiej, wielkiego miłośnika muzyki.

W 1747 przybył na poczdamski dwór Fryderyka II Wielkiego.
W salonach pałacu Sanssouci młody Fryderyk II, poeta, filozof i muzyk,
wielki adorator kunsztu muzycznego, zagrał temat na flecie,
na podstawie którego Bach miał zaimprowizować fugę.
Jan Sebastian przygotował wieloczęściowy utwór,
który zadedykował królowi pod nazwą Musikalisches Opfer .

Pod koniec życia Bach ukończył pracę nad Mszą h-moll, zwaną Wielką,
która zawierała fragmenty pochodzące z dzieł skomponowanych wcześniej.
Wielka msza h-moll nigdy nie została wykonana za życia autora.

W Lipsku artysta przyjaźnił się z poetą Christianem Friedrichem Henricim,
który pisał libretta do wielu jego utworów. 

Pobożność Bacha nie kolidowała z rubasznym humorem, z którego był znany.
Kompozytor uwielbiał zabawy, lubił wino.

W 1749 Bachowi pogorszył się wzrok.
Zaćma w krótkim czasie spowodowała całkowitą ślepotę.
Operacja angielskiego okulisty przyniosła chwilową poprawę,
jednak już kilka dni później potrzebna była kolejna interwencja chirurgiczna.
W ranę wdała się infekcja, po czym zdrowie kompozytora zupełnie się załamało.
Śmierć nastąpiła w 1750 w wyniku wylewu krwi do mózgu,
który spowodował niemal całkowity paraliż.
Jan Sebastian Bach został pochowany w prezbiterium kościoła św. Tomasza.

Po śmierci został zapomniany.
Gdy w 1818 wielbiciele muzyki Bacha chcieli postawić pomnik na jego grobie,
nie potrafiono dokładnie określić miejsca pochówku.
W 1894, w trakcie likwidacji cmentarza, podjęto poszukiwania grobu kompozytora.
Znalezione szczątki zostały poddane pomiarom anatomicznym,
po czym złożono je w krypcie kościoła św. Jana.
Podczas II wojny światowej kościół uległ zniszczeniu,
a prochy Bacha wróciły do kościoła Św. Tomasza.
Umieszczono je w kościelnej krypcie i tam znajdują się do dziś.
W 1908 obok kościoła ustawiono pomnik autorstwa Carla Seffnera .

Jedyny zachowany autentyczny portret Bacha
wyszedł spod pędzla Eliasa Gottloba Haussmanna,
cztery lata przed śmiercią kompozytora.

Po śmierci Bacha jego muzykę niemalże zignorowano
- już za życia określało się jego utwory jako przestarzałe.
W obiegu pozostawały głównie kompozycje dydaktyczne.
Współcześni mu stwierdzili,
iż "styl Bacha jest harmonijny i pełen wyrazu, ale niemelodyjny i pozbawiony wdzięku".
Jego synowie określili to bardziej radykalnie - nazwali Bacha "starą peruką".
Jedynie najstarszy z nich szanował dorobek ojca, i dbał o jego przechowanie.

 

Jan Sebastian Bach jest autorem ponad 1000 znanych utworów,
skatalogowanych w XX w. przez Wolfganga Schmiedera.

Bach sięgał po wszystkie współczesne sobie gatunki muzyczne, poza operą.
Pisał utwory na organy i klawesyn, komponował fugi, muzykę chóralną oraz kameralną.
Był mistrzem muzyki polifonicznej.
W sposób mistrzowski posługiwał się kontrapunktem.

 Po śmierci Bach został zapomniany,
jego nazwisko przyćmiła kariera syna, Carla Philippa Emanuela.
Jan Sebastian Bach został ponownie „odkryty” przez Feliksa Mendelssohna-Bartholdy’ego,

Trzy utwory Bacha nagrane zostały na pozłacanym dysku Voyager Golden Record,
umieszczonym na dwóch sondach programu Voyager
wystrzelonych w przestrzeń kosmiczną w 1977.

Inspiracje

 
Pomnik Bacha przed kościołem św. Tomasza w Lipsku

Współcześni bacholodzy wyróżniają cztery podstawowe źródła inspiracji kompozytora.

  1. Śpiew kościoła protestanckiego, czyli chorał;
  2. Tradycje niemieckich szkół organowych XVII w., szkoły północnej (Dietrich Buxtehude),
    szkoły południowej (Johann Pachelbel), a także twórczość Jana Pieterszoona Sweelincka;
  3. Francuska muzyka klawiszowa XVII w. ,
    później także muzyka klawesynowa François Couperina;
  4. Włoska muzyka instrumentalna (concerti grossi)
    i wokalno-instrumentalna (opera, kantata, aria).

W początkach XVIII w. na dworach książąt niemieckich
rozbrzmiewała muzyka instrumentalna.
Bach miał niejednokrotnie okazję poznać utwory
Antonia Vivaldiego, Arcangela Corellego, Tomasa Albinoniego.

 
Popiersie J.S. Bacha w Bydgoszczy (w parku Jana Kochanowskiego, jako jeden z posągów galerii pomników kompozytorów i wirtuozów)

Nowy typ kantaty protestanckiej, którego najdoskonalszą realizację stworzył Bach,
ukształtował się w Niemczech pod wpływem opery.

Na święta kościelne, takie jak Boże Narodzenie, Wielki Piątek czy Wielkanoc,
Bach tworzył dzieła szczególnie uroczyste i doniosłe: oratoria i pasje.
Znajdziemy wśród nich najgenialniejsze dzieła europejskiego baroku.

 

 

 
 

 

 

 

 

 

10:22, hanula1950 , GTWb
Link Komentarze (8) »
środa, 20 lipca 2016

MOJE CV :

- 5.04.1950 - urodziłam się
- 1955 - 1957 - przedszkole
- 1957 - 1964 - szkoła podstawowa
- 1964 - 1968 - liceum
- 1968 - 1970 - Studium Nauczycielskie - język rosyjski i nauczanie początkowe
- 1970 - rozpoczęcie pracy w szkole
- 1971 - ślub
- 1972 - urodzenie córci
- 1974 - 1978 studia na uniwersytecie - filologia rosyjska
- 1978 - rozwód
- 1979 - prawo jazdy
- 1989 - śmierć taty
- 1993 - śmierć mamy
- 2000 - koniec pracy, emerytura
- 2000 - 2002 - praca na pół etatu
I to by było na tyle. jestem i jakoś żyję.
Raz jest lepiej, raz gorzej, ale w sumie może być.

CHWILA Z HUMOREM :

Zgodnie z najnowszymi zasadami etykiety zachowania przy stole :
łyżkę trzymamy w prawej ręce, iPhone' - w lewej.

- Jak określić poszukiwanie starych rzeczy na dnie morza ?
- Wykąpieliska.

Chłopak, który poszedł tylko na jedne zajęcia kursu karate, zdążył się tylko pokłonić chuliganom.

- Jaka jest najbardziej szalona rzecz, którą zrobiłeś dla pieniędzy ?
- Poszedłem do pracy.

Hela otrzymała w czasie dwutygodniowych wczasów tylko jeden SMS od męża :
,,Gdzie jest korkociąg ?".

Gdzie mały ?

08:14, hanula1950 , GTWb
Link Komentarze (8) »
poniedziałek, 20 czerwca 2016

Młodym być  i więcej nic
(Быть молодым и ничего больше)


Muzyka: Jerzy Petersburski
Słowa: E. Schlechter i L. Starski

1. Dopókiśmy młodzi i sercem, i duszą,
Nie wiemy, jak cenić ten skarb...
Dopiero, gdy włosy się srebrem przypruszą,
Widzimy, co skarb ten był wart!
Żałujemy tych dni, a po nocach się śni
Jedna prawda, a prawda ta brzmi:

I srebro i złoto to nic,
Chodzi o to,
By młodym być i więcej nic!
Nie rozgłos, nie sława,
Nie stroje, zabawa,
Lecz młodym być i więcej nic!
A jeszcze do tego
Mieć kogoś bliskiego
I kochać go i więcej nic!
Najbiedniejszym być,
Najskromniejszym być,
Ale mieć przed sobą świat...
Zakochanym być
I kochanym być,
I mieć wciąż dwadzieścia lat!

2. Choć młodość jest często i smutna i trudna,
To nic! Nie narzekaj na los!
Po latach zrozumiesz, że młodość jest cudna
Pomimo tych zmartwień i trosk,
Więc korzystaj z tych lat, dzień i noc, o tem myśl,
I pamiętaj, pamiętaj od dziś:

Że srebro i złoto to nic...

3. Właściwie już cała piosenka skończona,
Lecz jeszcze powtórzę ją raz.
Spytacie: a po co? Bo chcę, żeby ona
Została i żyła wśród nas!
Żeby każdy ją znał i powtarzał od dziś,
I zrozumiał zawartą w niej myśl:

Że srebro i złoto to nic...

Dom zły

Taka skucha

wtorek, 20 października 2015

20 lat temu byłam jeszcze w miarę młoda.
A teraz ?
Teraz się sypię.

19:33, hanula1950 , GTWb
Link Komentarze (5) »
wtorek, 21 lipca 2015

Lubię, kiedy Warszawa pokryta jest śniegiem.

Jest wtedy czyąściuko.

 

tchnieniezimy3

07:09, hanula1950 , GTWb
Link Komentarze (2) »
niedziela, 21 czerwca 2015

Jestem spóźniona o jeden dzień.
Nie zdawałam sobie sprawy, że ten miesiąc tak szybko mija.

Najpierw zacznę od kwiatów w moim mieszkaniu.

Wik 1

Te różyczki dostałam od Piotrusia. Stoją w sypialni.

Wik2

Storczyk od Eda zakwitł na nowo. Ciekawe, czy z drugim będzie tak samo.

Wik3

Kizia Mizia pilnuje róż od Eda.

CHWILA Z HUMOREM :

- Zawarliśmy z mężem umowę: jednego dnia ja robię zakupy, drugiego on.
 I tak żyjemy : jeden dzień jemy, drugi pijemy...

Żona latarnika do męża :
- Kochanie ! Wygraliśmy w konkursie !
- Świetnie ! A co  wygraliśmy ?
- Dwutygodniowe wczasy nad morzem...

- Dlaczego Internet jest pełen ludzi wytykających błędy ortograficzne i gramatyczne ?
- Bo nikt tych cholernych humanistów nie chce przyjąć do pracy !

 Piaskownica

Na moim osiedlu zrobiono piękne place zabaw dla dzieci.
W związku z tym piaskownice zamieniono w kwietniki.

Schody

Schody do metra lub z metra.

kwiaty

A tu druga strona. Fajnie jest.

Rybki

W Landzie w jeziorku pływają rybki.

 

 

10:01, hanula1950 , GTWb
Link Komentarze (8) »
środa, 20 maja 2015
 
1 , 2 , 3 , 4 , 5